يعنى نتيجه‌گيرى ، در مقام اتمام حجت ، نه به عنوان جزء آيه بودن آورده است بدين سان : حال كه نكتهء تشريع احكام الهى را در موضوعات مختلف مانند نماز و روزه و حج و حكومت و زمام‌دارى ما اهل بيت نبوت و مركز وحى و طهارت را شنيديد ، پس حق تقوا و خداترسى را به جا آوريد و سعى كنيد اجل ، شما را درك نكند ؛ مگر اين كه در راه اسلام باشيد و خدا را در آنچه امر كرده و يا نهى فرموده فرمان بريد ؛ زيرا حق تقوا را به جا آوردن ميسر نيست مگر با فرمان‌بردارى از همهء احكام ، در همهء موضوعات . و گرنه تاريخ ، بيهوده تكرار خواهد شد . دين ، نظام يك‌پارچه‌اى است كه اگر تبعيض در آن صورت گيرد از بىايمانى بدتر است و قرآن در اين آيه به اين حقيقت تأكيد مىفرمايد : « إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَيُرِيدُونَ أَنْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللَّهِ وَرُسُلِهِ وَيَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَكْفُرُ بِبَعْضٍ وَيُرِيدُونَ أَنْ يَتَّخِذُوا بَيْنَ ذ لِكَ سَبِيلًا » ؛ « 1 » افرادى كه به خدا و رسولش ايمان ندارند مىخواهند بين خدا و پيامبرشان تفرقه ايجاد كنند . مىگويند : به بعضى ايمان داشته و بعضى ديگر را قبول نداريم . مىخواهند ميان ايمان به خدا و رسولش [ كه جدا نشدنى است ] راهى براى خود ايجاد كنند . تبعيض در ايمان به دستورهاى الهى عين كفر حقيقى است و حق تقوا

--> ( 1 ) . نساء ، آيات 150 - 151 . .